Black Monkey

A Glory Has Departed* !!!

2011-11-08T19:20:00.005Z

ഒരിക്കല്‍ അപ്പര്‍ പ്രൈമറി സ്കൂളില്‍ വച്ച് ഒരു അദ്യാപക എന്നോട് ചോദിക്കുകയുണ്ടായി ''നീ കണ്ടിട്ടുള്ളതില്‍ വച്ച് ഏറ്റവും സുന്ദരി ആയ സ്ത്രീ ആരാണ് ?''. രണ്ടാമത് ഒന്ന് ആലോചിക്കാതെ ഞാന്‍ മറുപടി പറന്നു.

'' എന്റെ മുത്തശ്ശി ''. ക്ലാസ്സില്‍ അതൊരു കൂട്ടച്ചിരി ഉയര്‍ത്തി എങ്കിലും എനിക്കതൊരു ഫലിതം അല്ലായിരുന്നു.

മുത്തശ്ശിയുടെ പ്രായം എത്രയാണെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. അനുജത്തിമാരുടെ എല്ലാം വിവാഹം കഴിഞ്ന ശേഷമായിരുന്നത്രേ മുത്തശ്ശിയുടെ വിവാഹം . ഏകദേശം 35 -ആം വയസ്സില്‍, ഇപ്പോള്‍ അവരുടെ മൂത്ത മകളായ എന്റെ അമ്മാവിക്കു 65 വയസ്സ്, അതായത് മരിക്കുമ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് 100 വയസ്സോ അതില്‍ കൂടുതലോ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നിരിക്കണം.

എന്നുവച്ചാല്‍ എന്റെ അദ്യാപക എന്നോടിത് ചോദിക്കുമ്പോള്‍ മുത്തശ്ശി അവരുടെ 90 കളില്‍ ആയിരുന്നിരിക്കണം. ആ പ്രായത്തിലും അവരുടെ ഭൂരിപക്ഷം മുടിയിഴകളും നരക്ക് കീഴടങ്ങിയിരുന്നില്ല. ചുളിവുകള്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും വെളുത്ത് ചുവന്നു മാര്‍ദവം നഷ്ടപ്പെടാത്ത ചര്‍മം. മുഖശ്രീ എന്നതിന്റെ പര്യായം. അപ്പോള്‍ മുത്തശ്ശിയുടെ യവ്വനത്തില്‍ അവര്‍ എത്രയും സുന്ദരി ആയിരുന്നിരിക്കണം?.

മുത്തശ്ശിയുടെ പിതാവ് മത അദ്യാപകന്‍ ആയിരുന്നെങ്കിലും ആ കാലഘട്ടത്തിലെ മധ്യകേരളത്തിലെ മറ്റു മുസ്ലിം പെണ്കുട്ടികളെ പോലെ അവര്‍ക്കും ഭൗതിക വിദ്യാഭ്യാസം ലഭിച്ചിരുന്നില്ല. എങ്കിലും മരച്ചില്ലയില്‍ വന്നിരിക്കുന്ന പക്ഷികളുടെ കഥയിലൂടെ ന്യങ്ങളുടെ ബാല്യങ്ങളില്‍ കണക്കുകള്‍ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു. പ്രളയവും ചുഴലിക്കാറ്റും ആന ഇടഞ്ഞതും കൃഷി നശിച്ചതും ഭര്‍ത് സഹോദരന്‍ ജയിലില്‍ പോയതും വസൂരിയും പട്ടിണിയും അവര്‍ക്ക് പറന്നു തരാന്നുള്ള വെറും കഥകള്‍ ആയിരുന്നില്ല, ജീവിതത്തോട് മല്ലടിച്ച് വിജയച്ചിതതിന്റെ ഓര്‍മ്മക്കുറിപ്പുകള്‍‍ കൂടി ആയിരുന്നു. ഓരോ കഥള്‍ക്ക് ശേഷവും ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കാന്‍ അവര്‍ വിസ്മരിചിരുന്നില്ല.പട്ടിണിയെ അതിജീവിക്കാന്‍ അവര്‍ കണ്ടെത്തിയ ഭക്ഷണങ്ങള്‍ പിന്നീടു നങ്ങളുടെ ഇഷ്ട വിഭവങ്ങള്‍ ആയിമാറി.ഭക്ഷണത്തെ കുറിച്ച് വിചിത്രമായ ഒരു വീക്ഷണം അവര്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നു. ദൈവം ഒരാള്‍ക്ക് ഇത്ര അരി എന്ന് വിധിച്ചിട്ടുണ്ട് , അയാള്‍ അത്രയും അരി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു തീര്‍നാല്‍ ആയുസ്സ് തീരുമത്രേ. അതിനാല്‍ത്തന്നെ മറ്റു ഭക്ഷണങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു അവര്‍ അതികവും കഴിച്ചത്. വേവിക്കാത്ത പച്ചക്കറികളും, മസാലയും എണ്ണയും കുറവുള്ള ഭക്ഷണക്രമങ്ങളും ആയിരുന്നിരിക്കണം അവരുടെ ആരോഗ്യത്തിന്റെ രഹസ്യം (ദാരിദ്രത്തിന്റെ ഭാഗമായി 100 മില്ലി വെളിച്ചെണ്ണ ആണ് ഒരു ആഴ്ചക്ക് അനുവധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് എന്ന് ഒരിക്കല്‍ ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ട്). ഇന്ന് എനിക്ക് കൊന്നയുടെ കൂമ്പ് ഇട്ടു കാച്ചിയ എണ്ണയുടെ ഗന്ധത്തിനു മുത്തശ്ശി അല്ലാതെ മറ്റു ഓര്‍മ്മകള്‍ ഒന്നുമില്ല.

പതുക്കെ പതുക്കെ അവര്‍ക്ക് ഓര്‍മ്മകള്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങി. പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ ആവര്തിക്കുനതായിരുന്നു തുടക്കം. പിന്നീടു വിശപ്പിനെ മറന്നു, മക്കളെ മറന്നു, ജീവിക്കുന്ന സ്ഥലം മറന്നു, വിസര്‍ജ്യങ്ങള്‍ക്ക് മേലുള്ള നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടു, ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ടു, പതിയെ പതിയെ വാക്കുകള്‍ ചുരുങ്ങി ... പിന്നീടു നിത്യ ശാന്തതയിലേക്ക്..
അങ്ങിനെ ആ തലമുറയിലെ അവസാന കണ്ണിയും അറ്റു...

ഇപ്രാവശ്യം നാട്ടില്‍ പോയപ്പോള്‍ നാടിനു വലിയ മാറ്റങ്ങള്‍ ഒന്നുമില്ല... ആളുകളുടെ സമീപനങ്ങള്‍ക്കും...

പക്ഷെ മുത്തശ്ശിയുടെ സ്ഥാനം, അതവിടെ ഒഴിന്നു കിടക്കുകയാണ്. ആരും ആര്‍ക്കും പകരമാകില്ലല്ലോ ...

************************************************************************************************************

ഇത് എഴുതുവാന്‍ ഞാന്‍ ഒരുപാട് വൈകി എന്നെനിക്കറിയാം. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ എഴുതാന്‍ തോന്നുമ്പോള്‍ അല്ല ഞാന്‍ എഴുതുന്നത്‌, എഴുതാതിരിക്കാന്‍ പറ്റാതെ ആകുമ്പോള്‍ ആണ്. എഴുതി തുടങ്ങിയാല്‍ പിന്നെ ഒരു ഒഴുക്കാണ്. വാക്കുകള്‍ക്കു ഞാന്‍ ഇന്നുവരെ കഷ്ടപെട്ടിട്ടില്ല. അക്ഷരത്തെറ്റുകള്‍ക്കു മാത്രമേ അതിന്റെ വേഗത നിയന്ത്രിക്കാന്‍ സാധിക്കു. ആത്മഹത്യ ചെയ്ത ബാല്യകാല സുഹൃത്തിനെ പറ്റിയോ ട്രെയിനില്‍ കണ്ടുമുട്ടിയ പെണ്‍കുട്ടിയെ പറ്റിയോ ആകേണ്ടിയിരുന്നതാണ് ഈ ബ്ലോഗ്‌. അല്ലെങ്കിലും വിഷയങ്ങള്‍ക്ക്‌ എനിക്ക് ഒരിക്കലും ദാരിദ്രം അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല. പക്ഷെ എന്നോട് അടുത്ത് നില്‍ക്കുന്നവരുടെ മനസ്സിനെ വേദനപ്പിക്കുകയോ അല്ലെങ്കില്‍ അവരുടെ ജീവിതത്തെ ബാധിക്കുകയോ ചെയ്യും എന്നതുകൊണ്ട്‌ മാത്രം മാറ്റിവക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുള്ള വിഷയങ്ങളാണ് ഏറെയും. വിഷയങ്ങളിലെ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ക്ക് പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിനു മുന്പ് അവ ഞാന്‍ അയച്ചു കൊടുക്കാറുണ്ട്. ദൈവാനുഗ്രഹം എന്ന് പറയട്ടെ ഇന്നേവരെ ആരും എന്നെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. അനുവാദമില്ലാതെ ഒരൊറ്റ തവണയേ ഞാന്‍ പ്രസിധികരിച്ചിട്ടു ഉള്ളു. അത് ആ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമേ അല്ലതാകുകയും, പ്രസിദ്ധീകരിക്കാന്‍ ശക്തമായ ഒരു സമ്മര്‍ദം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്തത് കൊണ്ടാണ്.

ബ്ലോഗിങ് എന്ന സമ്പ്രദായത്തിനു ആകൃഷ്ടനായി ആണ് ഞാന്‍ എഴുതുവാന്‍ തുടങ്ങിയത്. സാഹിത്യ അക്കാദമിയില്‍ ഒരു സുഹൃത്തിനൊപ്പം ചേര്‍ന്ന് പങ്കെടുത്ത നാടക കളരികള്‍ പ്രജോദനം ആയിരുന്നിരിക്കണം. അക്കാലത്തു നേരിട്ട് സംവേദിക്കുവാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ചിലരെ ചില കാര്യങ്ങള്‍ അറിയിക്കുക എന്നതു മാത്രമായിരുന്നു ലക്‌ഷ്യം. അവര്‍ എന്നെ വിട്ടു പോയപ്പോള്‍ ആ ബ്ലോഗ്‌ പൂര്‍ണമായും 'നീല' യിലേക്ക് വഴിനീങ്ങി. Emotions Vs Emoticons എന്നായിരുന്നു അതിന്റെ പേര്. വായിക്കുന്നവരെ നിലനിര്‍ത്തുക എന്നതല്ലാതെ യാതൊരു ആത്മബന്ധവും എനിക്ക് ആ ബ്ലോഗിനോട് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

നാട്ടിലെ ജീവിതം ഒരു ഭാരമാകുന്ന അവസ്ഥയില്‍ ആണ് ഞാന്‍ എന്റെ പ്രവാസത്തിലേക്ക് കാലെടുത്തു വക്കുന്നത്. ജീവിതത്തിന്റെ മൂന്നാം ഘട്ടം. എന്റെ ജീവിതം സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രക്രിയ മാത്രമാണ്. നിയന്ത്രിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ എല്ലാം പരാചയപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രക്രിയ. വ്യക്തികളും ദേശങ്ങളും മാറിയേക്കാം, എങ്കിലും എല്ലാ മാറ്റങ്ങളിലും മാറാത്ത പ്രക്രിയ. ആരെയും വേദനിപ്പിക്കാന്‍ ആയിരുന്നില്ല ഞാന്‍ യാത്രപോലും പറയാതെ പോന്നത്. ആരെ വിശ്വസിക്കണം എന്തിനു ജീവിക്കണം എന്നറിയാതെ മനസ്സ് ശൂന്യമായപ്പോള്‍ ആണ്. പക്ഷെ മരുഭൂമിയില്‍ എന്നെ കാത്തിരുന്നത് കടുത്ത ഏകാന്തത ആയിരുന്നു. ഒരുപാട് ചിന്തിക്കാനും സ്വയം വിശകലനം ചെയ്യാനും ലഭിച്ച അവസരം. ആ സമയത്താണ് പഴയ ബ്ലോഗ്‌ പൂര്‍ണമായും നീക്കി ''the new black monkey'' നിര്‍മ്മിക്കുന്നത്. പക്ഷെ ഉദ്ധേശ ലക്‌ഷ്യം ഇപ്പോഴും വിദൂരത് ആണ്. എങ്കിലും എനിക്ക് ഇതിലൊരു ആത്മ സംതൃപ്തി ഉണ്ട്. ഒരു സ്വയം ഭോഗത്തിലും മികച്ചത്!!!.

* “A glory has departed”

Nehru, First Prime Minister of independent India, addressing the constituent, Assembly at New Delhi on 2^nd Feb 1948, three days after the assassination of Mahatma Gandhi.

The journey home

2011-09-06T10:06:00.006+01:00

The journey home
Is never too longYour heart arrives before the flight...
The journey home
Is never too long
Some yesterdays always remain
I'm going back to where my heart was light
When my pillow was a ship I sailed through the night...

The journey home
Is never too long
When open arms are waiting there...
The journey home
Is never too long
There's room to love and room to spare
I want to feel the way that I did then
I'll think my wishes through before I wish again...

Not every road you come across
Is one you have to take
No, sometimes standing still can be
The best move you ever make...

The journey home
Is never too longOne helps to heal the deepest pain...
The journey home
Is never too long
Your heart arrives before the flight...

How many stars?

2011-03-14T19:51:00.007Z

How many stars have to shine
Before your eyes meet mine?
How many stars must I see
Before you dream like me?

How many tides have to turn
Before you turn to me?
How many stars have to shine
Before my heart is free?

How many stars have to shine
Before your hands hold mine?
How many stars must I see
Before you come to me?

How many tides have to turn
Before you turn my way?
How many stars have to shine
Before you say you'll stay?

How many stars have to shine
Before we find our way?
How many stars have to shine
Before we love each day?

How many stars?

(Everyone needs a sense of belonging...
Someone there who always understands...
That precious gifts can come from empty hands...
Precious gifts can come from empty hands...)

A letter to my cousin, who gonna come here shortly... :)

2011-01-20T22:36:00.003Z

എന്നാ പറഞ്ഞാലും നമ്മടെ ഇല്ലിക്കല്‍ ഡാമില്‍ ഇരുന്നു കൂവുന്ന ഒരു സുഖം ഇവിടെ ഇല്ലെടാ ഉവ്വേ. കരുവന്നുര് എട്ടൂമന ആറാട്ടുപുഴ എന്നൊക്കെ പറയുന്ന പോലത്തെ സ്ഥലങ്ങളും ഇവിടില്ല. ലണ്ടന്‍ പിന്നെ നമ്മള് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. മാഞ്ചസ്റ്റര്‍ കൂഞ്ചസ്റ്റര്‍, ഡെര്‍ബി കുര്‍ബി, ലങ്കാസ്റ്റര്‍ കുങ്കാസ്റ്റര്‍ ഇമ്മാതിരി സ്ഥലങ്ങളാണിവിടെ.എന്റെ കൂടെ അവിടുന്നു കേറിപ്പോന്നവന്‍മാരൊക്കെ ഇവിടെ അലമ്പോടലമ്പാ. ബ്രിട്ടണ്‍ ഇങ്ങനൊരു കൂതറ രാജ്യമാണെന്നു ഞാന്‍ വിചാരിച്ചില്ലെടാ ഉവ്വേ. കണ്ട അണ്ടനും അടകോടനും ചെമ്മാനും ചെരുപ്പുകുത്തിയും തുടങ്ങി ഇന്ത്യയിലെടുക്കാത്ത ചരക്കുകള്‍ കംപ്ളീറ്റും ഇവിടെയാ. എട്ടാം ക്ളാസ്സില്‍ തോറ്റ നമ്മടെ പുന്നയ്ക്കല്‍ മാമ്മദ്‌ വരെ ഇവിടെയൊണ്ടെടാ ഉവ്വേ. MSc പഠിക്കുവാ. ഹൊ ! സമ്മതിക്കണം.

ഇതൊന്നും കേട്ട് നീ ഞെട്ടണ്ടാടാ ഉവ്വേ. തല്‍ക്കാലത്തേക്ക് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാന്‍ കൊറച്ച് കാശൊണ്ടെങ്കി നിനക്കും നമ്മടെ കറവക്കാരി ജാനുവിനും വരെ ഇങ്ങോട്ടു പോരാമെടേ, നോ പ്രോബ്ളം. ഇവിടെ വന്നിട്ട് നീയെന്തു ചെയ്യുമെന്നുള്ളതാ പ്രശ്നം. ജാനുവിന് പശുവിനെ കറന്നു ജീവിക്കാം. നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും കൈത്തൊഴില്‍ അറിയാമായിരുന്നെങ്കില്‍ എങ്ങനെയെങ്കിലും ജീവിക്കാമായിരുന്നു. സ്റ്റുഡന്റ് വിസേല്‍ വന്നിട്ട് പഠിച്ചു ജീവിക്കാമെന്നുള്ള അഹങ്കാരം വേണ്ട. ഞങ്ങളാരും ഇവിടെ പഠിക്കുന്നില്ല. അല്ലെങ്കിലും യുകെയില്‍ സ്റ്റുഡന്റ് വിസേല്‍ വരുന്നത് പഠിക്കാനല്ലെന്ന് ലോകത്ത് എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാം.

എന്നാലും ചെല നാറികള് ഇവിടെ വന്ന് പഠിക്കുന്നുണ്ട്. അവനൊക്കെ മാസാമാസം വീട്ടിന്ന് കാശിങ്ങോട്ടാ. കൂടെപ്പഠിക്കുന്ന പെണ്ണുങ്ങളും ഇവന്മാരുമൊക്കെ ഒന്നിച്ചു വീടെടുത്താ താമസം. ഇവിടുത്തെ ഒരു തണുപ്പും സെറ്റപ്പുമൊക്കെ വച്ചു നോക്കുമ്പോള്‍ ബാക്കി നിനക്കൂഹിക്കാമല്ലോ. അവന്റാൈക്കെ ടൈംസ്. എടേ, ഞാന്‍ സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ ഇവിടെ ഒരു ക്ലബ് ലാ . പാര്‍ട്ട് ടൈം ജോലിയാണെന്നു പറയും. പഠനത്തിന്റെ കൂടെയാകുമ്പോള്‍ അതിനേ വകുപ്പുള്ളൂ. പക്ഷെ, പ്ളസ് ടു ജയിക്കാത്ത ഞാന്‍ എംബിഎ പാസ്സാകുവേലന്നൊറപ്പുള്ളതു കൊണ്ട് പഠിക്കാമെന്നുള്ള വ്യാമോഹമൊന്നും ഇല്ലെടേ. നല്ല കട്ടപ്പണി തന്നെ.

എല്ലു മുറിയെ പണിതാല്‍ പല്ലു മുറിയെ തിന്നാം എന്ന പഴഞ്ചൊല്ല് കേട്ടിട്ട് മനസ്സു മടുത്താണ് ഇങ്ങോട്ടു വന്നത്. പട പേടിച്ച് പന്തളത്തു ചെന്നപ്പോള്‍ അവിടെ പന്തളം സുധാകരന്റെ ഗാനമേള എന്നു പറഞ്ഞതുപോലാണ് കാര്യങ്ങള്‍. ഇവിടെ നമ്മളെടുക്കുന്ന പണിക്കൊന്നും ഒരു കണക്കുമില്ലെടേ. ഇപ്പം വലിയ കുഴപ്പമില്ല. എന്നാ പറഞ്ഞാലും പണിയെടുത്ത് കുറച്ച് തെറിയൊക്കെ കേട്ടാലും കാശു കിട്ടും. ഇവിടെ ആദ്യം വന്നപ്പോള്‍ വലിയ പാടായിരുന്നു. ഗള്‍ഫിലൊക്കെ കഷ്ടപ്പെട്ട് ജീവിക്കുന്നത്‌ കണ്ടു ജന്മത്ത് അങ്ങോട്ടില്ലെന്നു വിചാരിച്ചതാ, ഇതിപ്പോ അതിനെക്കാള്‍ കഷ്ടമാ.

ഇവിടെ ആകെ മൊത്തം ഫ്രിഡ്ജില്‍ വച്ച അയലമാതിരിയുള്ള സാധനങ്ങളാടേയ്. ചുമ്മാ ബോറ്. നാട്ടില്‍ വന്നിട്ടു വേണം ഒന്നര്‍മാദിക്കാന്‍...

സ്നേഹപൂര്‍വം ഞാന്‍...

I could live here...

2010-11-19T15:39:00.004Z

It's the kind of place I've been looking for
No one seems to build like this any more
I would feel at home
It would feel so good
Don't think I could find a better neighbourhood

Wouldn't need to bring any packing case
Once I settled in, I'd never leave this place
This would suit me fine
I'd be satisfied
I'd feel like a king once I was inside

I could live here...

സപ്പുള്ള...

2010-11-17T10:20:00.003Z

തലക്കു മുകളിലൂടെ വെളിച്ചം മാറിമറിയുന്നു...

അപ്പോള് സിനിമയിലും സീരിയലിലും കാണുന്നത് സത്യം തന്നെയാണ്.
ഓപ്പറേഷന് റൂമിലേക്ക് മലര്ന്നു ചെല്ലുന്നവര് കാണുന്നത് ഇതൊക്കെ തന്നെ.
തികച്ചും അരോചകമാണിത്... തനിക്ക് വേണ്ടി പുറത്ത് കാത്തിരിക്കുന്ന ഭര്ത്താവ്, ബന്തുക്കള്... നിശബ്ദതയെ തുളചുവരുന്ന ശബ്ദങ്ങളും കുട്ടികളുടെ കരച്ചിലും...
എല്ലായിപ്പോഴും ഒറ്റക്ക് ഇരിക്കാനായിരുന്നു ഞാന് ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്. എനിക്ക് എന്റെ ''സപ്പുള്ള'' നഷ്ടപ്പെട്ടതില് പിന്നെ...

ഓ... സപ്പുള്ളയെ നിങ്ങള്ക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തിയില്ലല്ലോ.
സപ്പുള്ള എന്നത് എനിക്ക് സഹോദരി നല്കിയ കളിപ്പാട്ടം ആയിരുന്നു.
മഞ്ഞ തലയും കാലുകളും പച്ച ശരീരവും ഉള്ള ആമകുഞ്ഞു ( അതില് ചുവപ്പും കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നതായി സഹോദരന്‍ ഈയിടെ പ്രസ്തവന ഇറക്കിയിരുന്നു.)

അഞ്ചാം വയസ്സില്‍ സപ്പുള്ളയുടെ ചരടില്‍ കൈ കോര്‍ത്ത്‌ നടന്നത്തിന്റെ പകുതി പോലും പിന്നീട് നടന്നിട്ടില്ല... സപ്പുള്ളയെ
നെഞ്ചോട് ചേര്‍ത്തു ഉറങ്ങിയ അത്ര ഗാട്ഠമായി പിന്നീട് ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല... സപ്പുള്ളയോടൊത്ത്‌ കഴിച്ച അത്ര ആസ്വാധ്യകരമായി
പിന്നീട് ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ടില്ല...
തന്നോടുള്ള ചോദ്യങ്ങളുടെ എല്ലാം ഉത്തരം 'സപ്പുള്ള' മാത്രമായിരുന്ന ഒരു കാലം.

''മോളേ... നീ ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ?''
''സപ്പുള്ള....''

''ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടോ?''
'' സപ്പുള്ള''

നാവിന് തുമ്പില്‍ എപ്പോഴും സപ്പുള്ള ആയിരുന്നു. പക്ഷേ എങ്ങിനെയാണ്‌ അതു വന്നതെന്ന് അറിയില്ല. ഒരു അര്‍ഥാവും ഇല്ലാത്ത ഒരു വാക്ക്, എങ്കിലും എന്റെ ജീവിതത്തിനു ഒരുപാട്‌ അര്‍ത്ങ്ങള്‍ തന്ന വാക്ക്.

ദുരന്തങ്ങള്‍ ആകസ്മികമാണ്‌ എന്നു വെറുതെ പറയുന്നതാണ്. തൊട്ടടുത്ത്‌ തന്നെ അവ പതിയിരിപ്പുണ്ട്. നല്ലൊരു അവസരത്തിനായിട്ട്‌...

ബാല്യകാല കുസൃതികള്‍ക്ക് പേരുകേട്ടവനാണ്‌ എന്റെ സഹോദരന്‍. ഞാനും അഭിമാനിച്ചിരുന്നു അതില്‍, എന്റെ സപ്പുള്ളയെ
തകര്‍ക്കുന്നത്‌ വരെ...

അതേ... എന്റെ കണ്‍ മുന്‍പില്‍ ആണത്‌ നടന്നത്‌ ... യാതൊരു ദയയുമില്ലാതെ എറിന്നു തകര്‍ത്ത്‌ കളന്നു.

എന്റെ കണ്ണുകളില്‍ ഇരിട്ടു കയറി...
ശ്വാസ്വോച്ച്വാസം വര്‍ധിച്ചു...
തലക്കു പിറകില്‍ ഭാരം അനുഭവപ്പെട്ടു...
സിരകളില്‍ രക്തം ഇറച്ചു കയറുന്ന പോലെ...

ശക്തിയോടെ മുന്നോട്ട്‌ ആഞ്ഞു ....
ചുവടു തെറ്റി നിലത്തേക്ക്‌....

ഉള്ളം കയ്യില്‍ ഉള്ളതിനെ നഷ്ടപ്പെടുക... അതിന്റെ വേദന.. ഇതെല്ലാം ആദ്യമായി അനുഭവിച്ച്‌ അറിഞ്ഞു.

പിന്നീട് ഒന്നിനും എന്നെ വേദനിപ്പിക്കാനായില്ല.
കണ്‍ മുന്‍പില്‍ പൊഴിന്ന കണ്‍ നീറുകള്‍ക്കും... ദുര്‍വാസ്സികള്‍ക്കും... അവഗണകള്‍ക്കും...
ഒന്നിനു പിറകെ ഒന്നായി വീട്ടില്‍ എത്തിയ ദുരന്തങ്കള്‍ക്കും..
സുഹൃത്തുക്കളോട്‌ പോലും ആത്മാര്‍ഥത പുലര്‍ത്താന്‍ എനിക്കായില്ല. അവരുടെ രഹസ്യങ്ങള്‍ക്ക് എന്റെ രഹസ്യങ്ങള്‍ ഞാന്‍ മറുപടിയാക്കിയില്ല.
വേദനകളെ മെരുക്കാന് ഞാന്‍ പ്രാപ്തയായിരുന്നു. വേണ്ടാത്തിനെ കാണാതിരിക്കുക, കേള്‍ക്കാതിരിക്കുക...
.( എന്റെ ഈ കഴിവിന്‌ ഇന്നു ഫാന്‍സ്‌ വരെ ഉണ്ട്‌.)
പക്ഷേ ഇതു മൂലം ഒരു പേരും വീണ് കിട്ടി!!! ''ടിക്കമ്മായി'' *

തികച്ചും അപരീചിതനായ ഒരാള്‍ ജീവിതത്തിലേക്ക്‌ കടന്നു വന്നപ്പോഴും അനുവാദമില്ലാതെ എന്നിലേക്ക് ഒരു ജീവന്‍ പകര്‍ന്നപ്പോഴും ഞാന്‍ പ്രതികരിച്ചില്ല... വേദനിച്ചില്ല... കാരണം, സപ്പുള്ള നഷ്ടപെട്ട വേദനായോളം വരില്ല... ഇതൊന്നും...

അല്‍പ്പം മുന്‍പ്‌ കൈ ചേര്‍ത്ത്‌ പിടിച്ചു അദ്ദേഹം ചോദിച്ചത്‌ ഓര്‍മ്മവന്നു "മോനോ.. അതോ മൊളോ....."
മകനയാലും മകലായാലും എനിക്ക്‌ ഇതു എന്റെ "സപ്പുള്ള" യാണ്‌. എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക്‌ വെളിച്ചം വീശുവാന് മാഴവില്ലീന്ന് നിറങ്കള്‍ ഏകുവാന്‍ എന്നപോലെ ദൈവം എനിക്കായി മാത്രം കാതതുവച്ച എന്റെ "സപ്പുള്ള"

തുടകളില്‍ രക്തത്തിന്റെ നനവ് അനുഭവപ്പെടുന്നു... കണ്ണുകള്‍ നിറയുന്നു... അല്ല... ഇതെനിക്ക്‌ വേദനയല്ല... എന്റെ സപ്പുള്ളക്കുള്ള പ്രാര്‍ഥനയാണ്...

വീണ്ടും വെളിച്ചങ്കള്‍ മാറിമറയുന്നു...

* ( ടിക്കമ്മായി : ബോയിംഗ്‌ ബോയിംഗ്‌ ചിത്രത്തില്‍ സുകുമാരി അവതരിപ്പിച്ച വേഷം, എന്തു ഭൂകമ്പം സംഭവിച്ചാലും സ്വന്തം കാര്യം മാത്രം സ്രതിക്കുന്നു )

Shefeed'z FB profile...

2010-08-14T07:16:00.000+01:00

Shefeed Bin Abubakkar | Create your badge

2010-05-12T11:50:00.000+01:00

നിനക്കു എന്നൊടു കൂട്ട് കുടനമെങ്ങില്‍ കൂടിക്കോ..പിന്നെ എന്റെ സ്നെഹത്തെ കുറ്റം പറയരുത്..എന്നെ പാതി വഴിയെ തനിച്ചാക്കരുത്...കാരണം കരയാന്‍ എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല...
എന്‍ മുന്നില്‍ നടക്കരുത്...
ഞാന്‍ പിന്തുടര്‍നെന്നു വരില്ല...
എന്‍ പിന്നില്‍ വരരുത്...
ഞാന്‍ നയിച്ചെന്നു വരില്ല....
പറ്റുമെങ്കില്‍ അല്പ ദൂരം
നമുക്കൊരുമിച്ചു നടക്കാം,

നല്ല സുഹൃത്തുക്കളായി..........

Wish I Was Your Lover

2010-02-20T21:42:00.001Z

You know I got this feeling that I just can't hide

I tried to tell you how I feel
I tried to tell you but I'm weak
Words don't come easily
When you get close I shiver
I watch you when you smile
I watch you when you cry
And I still don't understand
I can't find a way to tell you

I wish I was your lover
I wish that you were mine
Baby I've got this feeling
That I just can't hide

Don't try to run away
There's many things I wanna say
No matter how it ends
Just hold me when I tell you

I wish I was your lover
I wish that you were mine
Baby I got this feeling
That I just can't hide

All I need is a miracle
Oh baby all I need is you
All I need is to love you girl
Oh baby all I need is you
Baby you

I wish I was your lover
I wish that you were mine
Baby I got this feeling
That I just can't hide

Just wanna be your lover
Just wanna be the one
Let me be your lover
Let me be the one

Because You Know........

2010-02-08T21:06:00.000Z

I can’t dance and I never could, I guess my feet don’t match
I’ve been thinking ’bout dancing with you, but I’m afraid of hurtin’ my back
I don’t know what you’re doing but I like everything you do
Just for a little bit baby I’d come out and dance with you

But I can’t dance and I’m feeling so good
Some of us can and some of us can’t and some of us wish that we could dance
Some can’t dance and I guess I’m just one of the unfortunate few
Just for a little bit, baby, I’d come out and dance with you

My mind is out there with you now but I can’t get my body to move
Sitting here falling in love, love, love thinking something I can’t prove
My soul is willing and my mind is ready but it’s something that I never could do
Just for a little bit, baby, I’d come out and dance with you
All that time I was searching, nowhere to run to, it started me thinking,
Wondering what I could make of my life, who'd be waiting,
Asking all kinds of questions, to myself, but never finding the answers,
Crying at the top of my voice, no one listening,

All this time, I still remember everything you said
There's so much you promised, how could I ever forget.

Listen, you know I love you, but I just can't take this,
You know I love you, but I'm playing for keeps,
Although I need you, I'm not gonna make this,
You know I want to, but I'm in too deep.

So listen, listen to me,
You must believe me,
I can feel your eyes go thru me,
But I don't know why.

I know you're going, but I can't believe it's the way that you're leaving,
It's like we never knew each other at all, it may be my fault,
I gave you too many reasons, beeing alone, when I didn't want to
I thought you'd always be there, I almost believed you,
All this time, I still remember everything you said,
there's so much you promised, how could I ever forget.

Listen, you know I love you, but I just can't take this,
You know I love you, but I'm playing for keeps,
Although I need you, I'm not gonna make this,
You know I want to, but I'm in too deep.

So listen, listen to me,
I can feel your eyes go thru me

It seems I've spent too long
Only thinking about myself
Now I want to spend my life
Just caring bout somebody else.

Listen, you know I love you, but I just can't take this,
You know I love you, but I'm playing for keeps,
Although I need you, I'm not gonna make this,
You know I want to, but I'm in too deep.

you are my best teacher because you teach me a big lesson

2010-02-01T23:11:00.001Z

I'm happy that you're my teacher;
I enjoy each lesson you teach.
As my role model you inspire me
To dream and to work and to reach.

With your kindness you get my attention;
Every day you are planting a seed
Of curiosity and motivation
To know and to grow and succeed.

You help me fulfill my potential;
I'm thankful for all that you've done.
I admire you each day, and I just want to say,
As a teacher, you're number one!

...

അപര്‍ണ്ണ

2010-01-22T02:26:00.001Z

(തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകള്‍ ഉള്ളവള്‍)

"ചിറയിലെ കെട്ടു പൊട്ടിക്കുന്നു, കാണാന്‍ വരുന്നൊ"
ഈ വാക്കുകള്‍ക്കു ഒപ്പം ഒരു സ്വാമി മണം ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിരാവിലെ കുളിച്ചുതൊഴുതു കടയില്‍ പൂജാസാമഗ്രികള്‍ വാങ്ങാന്‍ വരുന്ന സ്വാമിമാരുടെ ഗന്ധമായിരുന്നു അവള്‍ക്ക്. ഈറന്‍ മുടിയിലെ വെള്ളം അപ്പൊഴും തുലസിയിലയിലൂടെ താഴെ വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു

"വരാല്ലൊ" ഉള്ളിലെ ആഹ്ലാദം പുറത്തു കാണിക്കതെ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

ആഹ്ലാദിക്കാന്‍ വകയുണ്ടു. കാരണം ഇത്രയും നാള്‍ ഞാന്‍ ചിറയിന്‍മേല്‍ത്തന്നെ നിന്നാണു ചിറ മുറിക്കുന്നതു കാണുക.മീന്‍ വില്പ്പനക്കാരുടെയും കാണികളുടെയും ഇടയില്‍ നിന്നു ചിറ മുറിക്കുന്നതു കാണുക ശ്രമകരമാണു.എന്നാല്‍ ഇത്തവണ മനയുടെ പറമ്പില്‍ നിന്നു സുഗകരമായി കാണാനുള്ള സന്ദര്‍ഭമാണു കൈവന്നിരിക്കുന്നതു.ഗ്രാമത്തിലെ ജലക്ഷാമം പരിഹരിക്കുന്നതിനു വര്‍ഷങ്ങളായി നിലനില്‍ക്കുന്ന മാര്‍ഗ്ഗമാണു ചിറകെട്ടി വെള്ളം സംഭരിക്കുക എന്നത്. ഈ ചിറ വര്‍ഷക്കാലത്തിനു അല്പ്പം മുന്‍പായി പൊട്ടിച്ചു കളയും. അപ്പൊള്‍ അതിലെ മീന്‍ പിടിക്കുന്നതിനും ചിറ മുറിക്കുന്നതു കാണുന്നതിനുമായി വലിയ ഒരു ജനാവലി തന്നെ ഉണ്ടകാറുണ്ടു.

അമ്പലത്തിനുള്ളിലൂടെ കടക്കാം എന്ന നിര്‍ദ്ദേശത്തെ ഞാന്‍ വിലക്കി. കാരണം കടയുള്ളതു കൊണ്ടു സായിവിണ്ടെ മകനെ എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാം.സായിവെന്ന പേരു പാരമ്പര്യമായി കിട്ടിയതാണു. എന്‍റ്റെ പൂര്‍വ്വികര്‍ 'ബോംബെ സായിവ്' 'കമ്പനി സായിവ്' എന്നെല്ലാമാണു അറിയപ്പെട്ടിരുന്നതു.

പടിപ്പുര കടന്നു വീട്ടിലേക്കാണു നടക്കുന്നതു എന്നു മനസ്സിലാക്കിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു " എന്താ? ചിറപൊട്ടിക്കുന്നതു കാണേണ്ടെ?"

അവള്‍ ചിരിച്ചു " നമ്മുടെ Light-house നിന്നു കാണാമെടോ... ''
തട്ടിന്‍പുറത്തെ കിളിവാതലോടുകൂടിയ ചാരുപടിയെ ആണു ഞങ്ങള്‍ Light-house എന്നു പറയാറു.
അവള്‍ക്കവിടെ നിന്നാല്‍ ആ പ്രദേശം മുഴുവന്‍ കാണാം. കുരിശ്ശുപള്ളിയും മുട്ടപ്പാറയും കാണാന്‍ കഴിയുന്ന ആ സ്ഥലം അക്ഷരാര്‍ത്തത്തില്‍ Light-house തന്നെ.

" മാത്രോല്ല, തൊടീലു ഇപ്പൊ നിറച്ച് കീരികളാത്രേ..." അവള്‍ പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
കീരികളോടു അവള്‍ക്കുള്ള ഭയം എനിക്കു നെരത്തേ അറിയാവുന്നതുമാണു. Jurassic Park ലെ Dinosaurs ആയിട്ടാണു അവള്‍ കീരികളെ താരതമ്യം ചെയ്യാറ്.

മനയുടെ ഉമ്മറത്തുതന്നെ വയസ്സായ ഒരു സ്ത്രീ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഇല്ല, പ്രായം അന്‍പതില്‍ ഏറെ തോന്നിക്കില്ല. ആഢിത്യം ഉള്ള ഒരു മധ്യവയസ്ക്ക.
കണ്ണട ഉയര്‍ത്തിക്കൊണ്ടു അവര്‍ ചിരിച്ചുകൊണ്ടു അവര്‍ ചോദിച്ചു "വന്നോ"

അതിനുമറുപടിയായി അവള്‍ മറ്റൊരു ചോദ്യമാണു ചോദിച്ചതു " എന്താ അമ്മമ്മേ..."

" ഒന്നൂല്യ കുട്ടീ, ഞ്യാന്‍ പഠിച്ചിരുന്ന കാലത്തു ആണ്‍കുട്ടികളോടു മിണ്ടുക കൂടി ഇല്ലായിരുന്നു, അതോര്‍ത്തു ചിരിച്ചതാ..." അമ്മമ്മയുടെ ഈ മറുപടിയില്‍ നിന്നു എനിക്കു മനസ്സിലായി, ഞാന്‍ വരുമ്മെന്നു അവള്‍ നേരത്തെ പറഞ്ഞിരുന്നു...

" കാലം മാറീലെ അമ്മമ്മേ... നോക്കു, അമ്മമ്മ പഴയ Graduate ആണു, എന്നിട്ടും..." ചുവരില്‍ തൂക്കിയിരുന്ന Group-Photo യില്‍ ചൂണ്ടി അവള്‍ പറഞ്ഞു.
കേരളവര്‍മ്മയിലെ പൂര്‍വ്വവിദ്യാര്‍ത്ഥി. അതെനിക്കൊരു പുതിയ അറിവായിരുന്നു. എന്തോ ജോലി ഉണ്ടായിരുന്നതായി അറിയാമായിരുന്നു.അതിന്റ്റെ Pension വാങ്ങാന്‍ അപ്പൂപ്പന്‍ പോയിരിക്കുകയാണു എന്നു അവള്‍ വഴിയില്‍ വച്ചു പറന്നിരുന്നു.
കുറച്ചുനാള്‍ മുന്‍പ് അഹിന്ദുവായ ഏതോ കൂട്ടുകാരി വന്നപ്പോള്‍ അപ്പൂപ്പന്‍ പറഞ്ഞത്രേ " അശുദ്ധാക്കണ്ടു നോക്കിക്കോളൂ"എന്ന്.
മൂത്രമൊഴിച്ചിട്ടു കഴുകാത്ത നിങ്ങള്‍ക്കണോ ശുദ്ധി എന്നു എനിക്കു ചോദിക്കണമെന്നു ഉണ്ടായിരുന്നു.

"മോരെടുത്തു കൊടുക്കൂ..." അമ്മമ്മ അകത്തേക്കു ചൂണ്ടി.

അവള്‍ എന്നെയും അകത്തേക്കു ക്ഷണിച്ചു. മോരല്ല അവള്‍ എനിക്കു തന്നതു. രാവിലെ അമ്പലത്തില്‍ നിന്നു ലഭിച്ച പ്രസാദം ആയിരുന്നു.

ഞ്യാന്‍ പുതിയ ഒരു ലോകത്തു എത്തിയ പോലെ തോന്നി. തികച്ചും അപരിചിതമായ അന്തരീക്ഷം. എണ്ണ വിളക്കുകളുടെ ഗന്ധം...ചായാചിത്രങ്ങള്‍...നിശബ്ദദയില്‍ ആട്ടുകട്ടിലിണ്ടെ ഞരക്കം...

വെളിച്ചക്കുറവു പരിഹരിക്കാന്‍ എന്നവണ്ണം അവള്‍ ജനല്‍പ്പാളികള്‍ തുറന്നിട്ടു.എന്നിട്ടു ഒരു Guide നെപ്പോലെ വിവരിക്കുവാന്‍ തുടങ്ങി.

ആ മനക്കു 120 വര്‍ഷമെങ്കിലും പഴക്കമുണ്ടത്രേ,അന്നത്തെ കാലത്തു ബേപ്പൂരുനിന്നും മരഉരുപ്പിടികള്‍ എത്തിക്കുക എന്നതു ശ്രമകരമായ ജോലി ആയിരുന്നു. ഇന്നു ഈ കാണുന്ന രീതിയിലേക്കു കോലായിയും മറ്റും പുതുക്കിപ്പണിതതു അപ്പൂപ്പനാണു. ചുവരിലെ ചായാചിത്രങ്ങള്‍ ചൂണ്ടി ആരെല്ലാമാണെന്നു വിശദീകരിച്ചു.അവളുടെ ഓരോ വാക്കിലും അവള്‍ക്കു തന്‍റ്റെ പൂര്‍വ്വികരോടുള്ള ബഹുമാനം ഇഴചേര്‍ന്നിരുന്നു.
മുറികള്‍ ഒരോന്നായി പരിചയപ്പെടുത്തി.അവയുടെ പ്രത്യേകതകളും പഴയതും പുതിയതുമായ അവകാശികളെപ്പറ്റിയും വിവരിച്ചു.ഇപ്പോള്‍ അതെല്ലാം ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുകയാണു.
"വിഷു എല്ലാവരും എത്തുമായിരിക്കും" വാക്കുകളില്‍ സംശയം കലര്‍ന്നിരുന്നു.

ഒരു വാതിലിനു മുന്‍പില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ അവള്‍ നിന്നു. എന്നിട്ടു പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു. "ഇതില്‍ നിന്നെ ഒരു അത്ഭുതം കാത്തിരിപ്പുണ്ടു... നീ തന്നെ തുറന്നു നോക്കു..."

അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ആ മുറിയില്‍ നിന്നു കതകു തുറന്നാല്‍ ഉടനെ ഒരു വവ്വാലോ പെരുച്ചാഴിയോ പുറത്തു ചാടിയെക്കാം, അല്ലെങ്കില്‍ ചുവപ്പാര്‍ന്ന പ്രഭയില്‍ മുങ്ങിനില്‍ക്കുന്ന ഒരു വിഗ്രഹം. ഇതില്‍ ഏതായാലും ഞാന്‍ ഭയപ്പെടുകയില്ല, അല്ലെങ്കില്‍ ഭയം പുറത്തു കാണിക്കുകയില്ല.

തികഞ്ഞ ആകാംഷയോടെ ഞാന്‍ കതകു തള്ളിത്തുറന്നു.

സൂര്യരശ്മികള്‍ കരുത്താര്‍ജിക്കുന്നേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. എങ്കിലും താരതമ്യേന ഇരുളിള്‍ നിന്നിരുന്ന എണ്ടെ കണ്ണുകളെ വേദനിപ്പിക്കാന്‍ അവ പ്രാപ്തമായിരുന്നു.

ആ കതകുകള്‍ തുറന്നതു കിഴക്കിനിയിലേക്കാണു. കിഴക്കിനിയിലെ പച്ചപ്പുനിറഞ്ഞ കുളത്തിലേക്കു. കതകു മുതല്‍ കുളം വരെ ഓടിന്റ്റെ മേല്‍ക്കൂരയുള്ള കല്പ്പടവുകളായിരുന്നു.ഓളം തുള്ളുന്ന കുളത്തിലെ സൂര്യരശ്മികള്‍ കതകിലൂടെ അകത്തേക്കു പ്രവഹിച്ചു. ചിറ വരും മുന്‍പേ തന്നെ ഗ്രാമത്തിലെ വറ്റാത്ത ജലശ്രോതസ്സുകളില്‍ ഒന്നായിരുന്നു ഈ കുളം.

കല്പ്പടവുകളില്‍ വച്ചു അവള്‍ എനിക്കു നവരസങ്ങള്‍ പകര്‍ന്നു തന്നു...

ശ്രിങ്കാരം.....
കരുണം.....
രൗദ്രം.....
ഹാസ്യം.....
അത്ഭുതം.....
വീരം.....
ശോകം.....
ഭയാനകം.....
ഭീഭത്സം.....

എല്ലാം പുതിയ കാഴ്ച്ചകള്‍.... പുതിയ അനുഭവങ്ങള്‍...

പക്ഷേ...

ഇതിനിടെ ചിറ പൊട്ടിയിരുന്നു...

***********************************************************************
അപര്‍ണ്ണയെ നിങ്ങള്‍ക്കു പരിചയപ്പെടുത്തിയില്ലല്ലോ? യത്ഥാര്‍ത്ത പേരു 'സരസ്വതി' എന്നാണു. വിളിപ്പേരാണു 'അപര്‍ണ്ണ' എന്നത്. അച്ചനും അമ്മയും പാലക്കാട് ആണു ജോലി ചെയ്യുന്നതു.അവള്‍ പഠിച്ചിരുന്നതും അവിടെ തന്നെ. എങ്കില്‍ ഞാന്‍ പരിചയപ്പെടുന്നതു എങ്ങിനെ എന്നല്ലേ?. ഞങ്ങള്‍ 2002ല്‍ പരീക്ഷ എഴുതിയ പത്താംതരക്കാര്‍ക്കു ഒരു പ്രത്യേകത ഉണ്ടു. അദ്ത്യാപക സമരം മൂലം ചരിത്രത്തില്‍ ആദ്യമായി മെയ് മാസത്തില്‍ പരീക്ഷ എഴുതിയവര്‍. കൂടുതലായി ലഭിച്ച രണ്ടു മാസം അവള്‍ അമ്മമ്മയുടെ അടുത്തേക്കു വന്നു. ഈ കാലത്തു ഞങ്ങള്‍ ആറുപേര്‍ ചേര്‍ന്നു ഗ്രാമത്തിലെ പ്രശസ്തനായ ഒരു അദ്ദ്യാപകനു കീഴില്‍ Tuition നു പോയിരുന്നു.

ഇപ്പോള്‍ അവളെ കണ്ടിട്ട് എട്ടു വര്‍ഷങ്ങള്‍ തികയുന്നു...
അവള്‍ തന്ന വിലാസത്തില്‍ പ്രാസം ഒപ്പിച്ചുവന്ന " ശ്ശേരി" കള്‍ അല്ലാതെ മറ്റൊന്നും എനിക്കോര്‍മ്മയില്ല.
കാലം അവളില്‍ ഒരുപാട് മാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്തിയിരിക്കാം...

എങ്കിലും അവള്‍ എന്നെ ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടാകുമോ?

ഇല്ല, ഓര്‍ക്കാതിരിക്കാന്‍ കഴിയില്ല...
നിലവറയില്‍ വച്ചു സ്വപ്നത്തില്‍ നിന്നു ഉണര്‍ന്നവണ്ണം എന്റ്റെ കൈകള്‍ക്കുള്ളില്‍ നിന്നു അവള്‍ കുതറിയോടിയപ്പോള്‍ തൂക്കുവിളക്കില്‍ കൊണ്ടു മുറിഞ്ഞ പാട് അവളുടെ കൈത്തണ്ടയില്‍ ഇന്നുമുണ്ടെങ്കില്‍.........

....

Black Monkey കഥകള്‍ പറഞ്ഞു തുടങ്ങുകയാണു... യാഥ്യാര്‍ത്യങ്ങളുടെ ചൂടുള്ള കഥകള്‍........

2010-01-22T01:37:00.000Z

.

ജീവിതത്തിലെ ഒരു നിര്‍ണ്ണായക ഘട്ടത്തിലാണു Kaala Banthar- Black Monkey* എന്റ്റെ മുന്‍പില്‍ കടന്നു വന്നത്. എന്നില്‍ നിന്നും പോയിട്ടും പോകാതെ നില്‍ക്കുന്ന അവനു പറയുവാന്‍ ഒരുപാട് കഥകള്‍ ഉണ്ടു.... പരസ്പരം ആരും ഒന്നും പറന്നില്ലെങ്കിലും Black Monkey യുടെ കഥകള്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാം. അതുകൊണ്ടു തന്നെ അവനു രഹ്സ്യങ്ങളായി ഒന്നുമില്ല...................................

*(Rakeysh Omprakash Mehra യുടെ Black Monkey...But എനിക്കു അതു എന്റ്റെ CP ആണു....)
....

.

നിനക്കായ്........

2010-01-20T21:59:00.001Z

പോയ നാളുകള്‍, ഇല കൊഴിഞ്ഞ വസന്തങ്ങള്‍, പിന്നിട്ട പാതകള്‍
നഷ്ടപെട്ട കുറേ വര്‍ഷങ്ങളും കുറേ നല്ല സ്വപ്നങ്ങളും........

ഒരു നേര്‍ത്ത ചാറ്റല്‍ മഴയത്ത്‌ എന്റെ കുടക്കീഴില്‍ വന്നതാണു നീ
നിനവിലും കനവിലും നിദ്രയില്‍ പോലും
അറിയാതെ നിന്നെഞ്ഞാനറിഞ്ഞു
കാണാതെ നിന്നെ ഞ്ഞാന്‍ കണ്ടു
പറയാതെ നിന്നെ ഞ്ഞാന്‍ പ്രണയിച്ചു

എനിക് വേണ്ടി മാത്രം വിടര്‍ന്നിരുന്ന ഹൃദയമിടിപ്പിന്‍ നിഷ്കളങ്കതയുള്ള നിന്റെ പുഞ്ചിരി സ്വന്തമാക്കിയപ്പോള്‍ ലോകം പിടിച്ചടക്കിയ ആവേശമായിരുന്നു. എന്റെ നഷ്ടങ്ങളില്‍ എന്നേക്കാള്‍ വേദനിക്കുന്ന എന്റെ വേദനകളില്‍ എനിക് സ്വാന്തനമെകുന്ന നിന്റെ സാനിധ്യമാണ്‌ ഇന്നെന്റെ ജീവസ്പന്തനം
ഇന്നെ൯ ആത്മവില്‍ തുളുമ്പും ആശ്വാസം നീ മാത്രം
ഓര്‍ത്തിടുവാന്‍ അന്നുമിന്നും നിന്‍മുഖം മാത്രം
അരികില്‍ ഇല്ലെങ്കിലും അറിയുന്നു ഞ്ഞാ൯
നിന്റെ കരലാളനത്തിന്റെ മൃദുസ്പര്‍ശം
അകലെയാണെങ്കിലും കേള്‍ക്കുന്നു ഞ്ഞാ൯
നിന്റെ ദിവ്യാനുരഗത്തി൯ ഹൃദയസ്പര്‍ശം

നമുക് പ്രണയത്തിന്റേതായ ആ ദിനങ്ങള്‍ ഒരു പുസ്തകതാളിലെന്ന പോലെ ഞ്ഞാ൯ ഇന്നും ഓര്‍മിക്കുന്നു......
ആദ്യ നോട്ടത്തില്‍ പ൪ദക്ക്‌ പിന്നില്‍ മുഖമൊളിപ്പിച്ചതും
പോരിവെയിലില്‍ നഗ്നപാദയായി എന്നെ വിളിക്കാന്‍ വന്നതും
ഹൃദയരഹസ്യങ്ങള്‍ പങ്കുവെച്ചതും .... എല്ലാം
നിനക്കുള്ളതെല്ലാം എനിക് വാഗ്ദാനം ചെയ്തിട്ടും ഒരു പുഞ്ചിരി മാത്രം സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട്‌ നിന്റെ പരിശുദ്ധിയെ ഞ്ഞാ൯ പ്രണയിച്ചു !
നിന്നോട്‌ പിണങിയതും നിന്റെ വരണ്ട ചുണ്ടുകള്‍ വിറകൊണ്ടതും
അവസാനമായി എന്റെ പ്രവാസത്തിലേക്കുള്ള കാല്‍വെപ്പില്‍ നിശബ്ദയായി നീ രാവും പകലും കണ്ണീരൊഴുക്കിയതും
കരഞ്ഞു കരഞ്ഞെന്നെ കരയിപ്പിച്ചതും... സഖീ ഞ്ഞാ൯ ഇന്നുമൊര്‍ക്കുന്നു

പ്രിയെ ... നീ കരയരുത്‌
നിന്റെ കണ്ണുകള്‍ കലങ്ങരുത്
കരയുന്ന കണ്ണുകളേക്കാള്‍ എനിക്കിഷ്ടം നിന്റെ ആ കഥപറയുന്ന കണ്ണുകളാണ്
നിന്റെ കാത്തിരിപ്പിനൊടുവില്‍ ഞ്ഞാ൯ വരും നിന്റെ ആ കഥപറയുന്ന കണ്ണുകള്‍ കാണാന്‍
.
.
.
.
ഓര്‍ക്കുക സഖീ...

നീ കരഞ്ഞാല്‍ മുറിപ്പെടുന്നതെന്റെ ഹൃദായമാണ്‌
നീ പൊഴിക്കുന്ന ഓരോ തുള്ളി കണ്ണുനീരും വന്നുപതിക്കുന്നതെന്റെ നെഞ്ചിലാണ്‌
നിന്റെ വ്യകുലതകളില്‍ ചോര്‍ന്നുപോകുന്നതെന്റെ ധൈര്യമാണ്‌

നീ ഇല്ലാതാകുമ്പോള്‍ എനിക് നഷ്ടപ്പെടുന്നത്‌ എന്നെത്തന്നെയാണ്.......